In de uitvaartzorg vond ze precies dat.
“Je kunt mensen ontlasten. Je kunt van iets verdrietigs toch iets moois maken waar ze later met warmte op terugkijken. Het kan zwaar zijn, maar juist dat maakt het zo waardevol.”
Ze begint nooit met mappen vol voorbeelden. Geen kaarten, geen bloemenoverzichten.
“Ik wil eerst weten wie mensen zijn. Wat hun verhaal is. Door bij hen thuis te zijn zie ik zoveel. Dat geeft richting aan alles wat we samen doen.”
Soms ontstaat er tijdens zo’n gesprek iets bijzonders.
“Laatst vroeg iemand of ik echt niks bij me had. Maar toen zagen we een foto aan de muur die de overledene zelf had gemaakt. Dat werd uiteindelijk de voorkant van de kaart. Zoiets verzin je niet aan tafel met een catalogus.”
Ze schrijft verhalen bewust niet te vroeg.
“Het moet niet ingestudeerd voelen. Ik verzamel de hele week details in mijn notitieboekje. Uiteindelijk vormt dat het echte verhaal.”
De kracht van nazorg en één vast gezicht
Voor Anneloes stopt haar werk niet na de uitvaart.
“Ik neem altijd zelf nog een paar keer contact op. Je bouwt samen iets op, dus dan laat je mensen niet ineens los.”
Haar brede netwerk en grote aanbod geven families veel mogelijkheden, maar het belangrijkste vindt ze dat ze altijd zelf komt.
“Veel mensen vinden het fijn dat ze één vast gezicht hebben. Geen collega’s die het overnemen. Het is echt persoonlijk. Dat maakt mijn manier van werken uniek.”
Het vak vraagt veel, ook thuis.
“Mensen hebben vaak een romantisch beeld van dit werk. Maar je bent altijd beschikbaar. Dat heeft impact, zeker met een zoon van drieënhalf. Dan moet ik soms razendsnel schakelen. Toch lukt het altijd weer. Ik begeleid gemiddeld één uitvaart per week, zodat ik de aandacht kan geven die nodig is.”
Bloemen die blijven
Bloemen horen voor haar vanzelfsprekend bij een afscheid.
“Ik kijk altijd even rond in huis. Welke kleuren passen bij hen? Wat vertelt iets over die persoon.”
Steeds vaker vertelt ze families over de mogelijkheid van een zijden rouwboeket. “Veel mensen denken dat het duur is voor iets wat op nepbloemen lijkt, maar deze boeketten zijn juist niet van echt te onderscheiden. En je hebt er een blijvende herinnering aan. Ik zeg weleens: als je elke week dertig euro uitgeeft aan verse bloemen, ben je net zo snel hetzelfde kwijt.”
Toen Laura haar benaderde, werd ze meteen enthousiast.
“Ik vind haar concept geweldig. De kwaliteit van de bloemen is zo mooi. En de duurzaamheid past helemaal bij deze tijd. Veel mensen willen iets dat blijft. Een tastbare herinnering voor thuis. Daarom noem ik het altijd als optie. Vaak reageren families verrast in de positieve zin.”
Altijd met aandacht
Met haar warmte, rust en betrokkenheid maakt Anneloes telkens opnieuw het verschil.
“Het raakt me altijd. Maar het verrijkt me ook. Ik mag iets betekenen in een van de belangrijkste momenten van iemands leven. Dat is bijzonder.”
Wil je meer te weten komen over Anneloes? Neem eens een kijkje op haar site.